Hoi allemaal,

 

Het is nog geen juichen hier, maar ja....in een menseleven gebeuren leuke en minder leuke dingen tot dikke shit toe.  Voor de nare dingen heb ik nu een houding van: tja....ik kan me er wel druk om maken, maar er veranderd toch niks aan de situatie, en ik heb er alleen Hans of mijzelf mee. Tuurlijk we piekeren en er is nog geen oplossing. Volgende week daarover weer een gesprek en horen we meer. Ik heb er tot nu toe geen hoge pet van op als ik eerlijk ben.

 

Ben is deze week vrij. Hij had nog een boel overuren en kon die uit laten betalen, of vrij nemen. Hij nam vrij want als je laat uitbetalen hapt de belasting er van mee. Hij had voor vervanging gezorgd en ik kreeg maandag en donderdag een andere dame. Ze bevielen wel, maar die van donderdag vond ik beter. Vaak kun je aan een naam wel inschatten uit welk jaar ze ongeveer komen, en ik had gelijk! Die van donderdag was ouder en maakte grondig schoon. Ze deed me aan Monique denken. Een hulp die ik had gehad, en waar ik net zo'n goeie band mee had als Ben....nouja....anders maar wel een fijne band.Ze waren allebei wel aardig hoor. Monique ging toen ander werk doen wat beter betaalde.

 

En vorige week weer eens helemaal in een deuk gelegen om Ben Ik zit alweer te lachen en zie het weer voor meWij hebben een behoorlijk harde bel op de voordeur zitten. Ben en ik zaten over iets te overleggen in de gang van ons appartement. Toen belde de thuiszorg aan bij ons. Blijkbaar was ze naar binnen geglipt met iemand, en had dus niet beneden aangebeld. Ik schrik me ook meestal ongans van die bel. En zeker als je in de gang bijna pal naast dat ding staat. Je voelt het zeker al aankomen?

Die lange laai schrok van die bel en sprong zowat een halve meter omhoog met 2 slungelbenen  En geschrokken kijken met die grote ogen van 'm O man o man....ik lig hier alweer in een deuk terwijl ik zit te schrijven De thuiszorg kwam binnen en hoorde mij lachen en vroeg: wat is er zo grappig? Ik kon niks zeggen een tijd, want ik had bijna geen lucht van al dat gelach, en de tranen liepen me over de wangen Als ik nu eens een sjaggie bui heb, dan denk ik aan 1 van de grappige voorvallen die ik met Ben heb gehad, en dan ben ik niet sjaggie meer

 

Deze week moest ik ook voor controle naar de longarts en de neuroloog. De neuroloog is echt een vaderfiguur. Ik mag hem erg graag. Ik heb wel eens over hem geschreven. In al die jaren is hij maar 1x 10 minuten te laat geweest. De longarts is ook zelden te laat. Meestal ben ik 1 avond van te voren, en op de dag zelf een tikkie zenuwachtig voor de uitslag. Valt de guillotine dit keer, of mag ik nog een tijdje op deze aardkloot blijven? Dat was dit keer niet anders, maar....ik enorme kluns!....Normaal is de riedel: bloedprikken, longfoto, gesprek met de arts. Was ik dombo vergeten dat ik dat nog niet eens zo lang geleden had gedaan! Ik keek op de afsprakenkaart. Geen longfoto? Huh? Ojaaaaaaaaaaaaa....flits....lampje gaat aan....nou weet ik het weer! Ik moest 6 weken lang een halve plastablet nemen i.p.v. een hele want m'n kalium of calcium ( kan ik niet onthouden; gggggggrrr ) was erg laag. Daarom alleen naar de Draculatantes dit keer. Het was weer perfect op peil, en ik zei tegen haar: en ik plas er net zo veel van hoor. Geen verschil! Het zoutgehalte is dat dus. En daarom gaat de Anas met halfjes door Ach en verder schiet me even niks te binnen.

 

Dan wens ik jullie vast een mooi en zonnig weekend, en een goeie week! Hier heeft het donderdag wel geregend maar niet geonweerd of extreem hard gewaaid.

 

 

Groetjes Anas

Hallo allemaal,

 

Met dodenherdenking hangen wij altijd de vlag uit. Niet alleen de slachtoffers van WO2 herdenken we met de stilte, maar alle slachtoffers die in welke oorlog dan ook gesneuveld zijn, en zij die het overleefd hebben, maar nog met oorlogtrauma's rond lopen. Wijlen mijn schoonmoeder had 2 broers die in de oorlog gefusieerd zijn. Ze zaten bij het verzet. Vandaag kreeg ik onderstaand verhaal. Het is lang maar ontroerend, en het past bij dodenherdenking.

 

Anas

 

 

 

Hoi allemaal,

 

Ja ik weet het....het is moeilijk te geloven. Al vaker heb ik gezegd: als er al eens iets sporadisch meevalt, of gezellig is, dan komt meteen het schip met bagger er achteraan. Onze pedicure die eens in de 8 weken de teennagels knipt en ons al jaren kent, belt iedere keer aan en denkt dan: wat hebben ze nu weer meegemaakt? Ze staat er versteld van hoeveel wij op ons bordje krijgen. Het is ook echt niet meer normaal. Soms zijn het grote en soms kleine narigheidjes, maar narigheid is het grotendeels wel in een jaar. Laat ik eens even een update doen van de laatste weken:

 

Ik was blij dat ik met de rollator zou gaan oefenen. Blijkt dat ik mijn enkel verstuikt heb, aldus I. van de thuiszorg die jaren in een ziekenhuis heeft gewerkt. Ik zei: dat kan niet! Ooit heb ik dat eens gehad, maar toen werd mijn enkel ingetaped. Het doet niet zeer, behalve als je op een bepaalde plek iets drukt of alleen maar aan raakt. Ja hoor....is me blijkbaar weer niet gegund. Ze zei: nu zit je de hele dag op de trippelstoel en de scoot, dus belast je die enkel bijna niet. Klinkt logisch.Het is wel erg gevoelig. Voorlopig even niet oefenen met de rollator, zei ze. Ja hoor

 

We waren in zee gegaan met een instantie hier in Zwolle die dus tips kon geven qua financien en je kon begeleiden. Het duurde vreselijk lang en elke dag tikt weg en wordt het erger. Er moet actie komen en graag snel! Toen kwam de thuiszorg met een instantie die het sneller kon. Ze vroeg een gesprek aan met spoed voor ons. Hans haalde maandag de stukken op die bij de andere instantie nog lagen. Ik had gebeld dat we niet langer met hun door wilden gaan, omdat het allemaal veel te lang duurde. Vervolgens belde gisteren die  instantie waar we nu mee verder wilden gaan, en zei: helaas moesten we er mee stoppen, want we konden het niet meer aan; het wordt steeds drukker en we draaien met vrijwilligers. Einde verhaal, en weer opnieuw een begin zoeken. Ik heb al wat instellingen gevonden en ga eerst naar de gemeente Zwolle bellen wat nog de mogelijkheden zijn. Ik vertik het om het nu al op te geven, maar er is verdorie haast bij! Zit half Zwolle soms in de financiele problemen?

 

En midden in die sores gaat het koffiezetapparaat kapot, blijft het water van de w.c. lopen ( vlotter kapot waarschijnlijk en daar komt vandaag ( woensdag ) een monteur voor ), en belt een zus van Hans dat ze met een open been zit. Ze huilde van de pijn en zei: de dokter heeft gezegd dat ik 6 paracetamols moet slikken per dag en dat helpt niet. Rot verdorie eens op met die paracetamol! Schrijf andere pijnstillers voor! En ik kan er niet tegen als iemand zegt: ja maar de dokter heeft gezegd. Zouten en aktie ondernemen! Voor de amputatie van Hans heeft een huisarts ook te lang doorgeklooid voordat hij werd doorverwezen. Ja als ze het niet meer weten, dan pas mag je naar ome doc de specialist van het volgende koninkrijkje. En als die ome doc. het niet wil opgeven of je door wilt sturen naar de volgende ome doc. van een koninkrijkje dan wordt je poot geamputeerd. Het is maar goed dat ik haar niet aan de foon had, want ik zou uit liefde voor haar dit gezegd hebben, al klinkt dat hard. Wakker schudden. Hans had haar gesproken en in andere bewoordingen dan ik haar gewaarschuwd dat ze niet te lang bij de huisarts moest klooien maar om een doorverwijzing naar een specialist moest vragen. Zij weet hoe het destijds is gegaan met Hans, dus ze zou beter moeten weten.

 

En dan vraag ik me 2 dingen af....soms zeg ik in mezelf....welja....er kan nog meer bij. Mijn vader zei dan altijd: dat is de Goden verzoeken wat je doet! Ik vind eerder de duivel.

En soms zeg ik tegen Hans: dit huis brengt ongeluk! Kan dat eigenlijk wel? Een huis dat ongeluk brengt? Weer een lang verhaal....sorry!

 

 

Groetjes Anas

Hoi allemaal,

 

Echt uitgebreid wil ik het niet vertellen. Vroeger was het zo dat als je 65 werd, mocht je gaan genieten van je "oude dag". In dit land van de begrensde mogelijkheden zijn er meteen een aantal zaken niet meer mogelijk als je 65 bent. Ook niet als je AOW en daarnaast pensioenen hebt, waardoor je er in feite maar 100 euro in de maand op achteruit gaat. Wij zitten in de financiele shit! Door die 100 euro? Ach welnee....dat is het niet! Dan gingen er nog wat zaken fout bij de bank in December wat betreft de hypotheek.Eerst geld terug en dan ineens 2x de hypotheek in 1 maand betalen.

Administratieve fout.Dat ging toen nipt omdat we p.p. 500 euro kregen. Geen idee meer hoe dat heet, maar dat krijg je eens per jaar als je gehandicapt bent. Ik ben geen Wilders fan, maar de maatregelen wat betreft bezuinigingen, daar was hij het niet mee eens! Doet ie toch nog wat goeds.

 

En laten we het eens over gehandicapt hebben. Steeds minder kun je aftrekken van de belatingen met een eigen huis en met een handicap en/of chronische ziekte. Ja....we hebben er voor gekozen; nou goed! Vervolgens denkt de bank: OEI!....AOW-pensioenen en een WIA-uitkering. Ze besluiten heel sociaal ( vind ik niet ) om je minstand die je altijd had  ineens met honderd euro per maand te verlagen, dus 100-200--300-400-etcetera tot -1000.Aardig toch van ze? Nou ik weet niet hoe het bij jullie zit, maar kan je in een paar maanden tijd ineens van 1000 euro minder rondkomen? Ja?...Wij niet omdat je dat bedrag decennia hebt gehad.

 

Vervolgens doet het CAK er een vette schep er bovenop. Zorg met verblijf ongeveer 350 euro per maand. Van het Zonnehuis waar Hans intern verbleef. Vreemd want toen hij in de Vogellanden lag, hebben ze dat nooit berekend. Vervolgens doet de zorgverzekeraar er ook nog een vette schep bij! Eigen bijdrage van ca. 350 euro. Ach ja....we zijn miljonair hoor....niet dus!

 

Dan zullen we het nu eens hebben over onze regering. Ik hoop dat ze snel verkassen. Weet je waar ze op lijken? Op wilde dieren in de natuur die voedsel zoeken. Een wild dier pakt eerst de oudere dieren en de zieke of zwakke dieren. Hun doen precies hetzelfde! En reken er maar niet op dat het koningshuis en de regering zelf gaan bezuinigen. WA laat een dure villa in Griekenland dacht ik bouwen. En daar zit wel belastinggeld van ons bij! Affijn....ik deed altijd de financien, maar ik weet geen uitweg meer. Dit is bepaald niet bevordelijk voor onze gezondheid. Inmiddels hebben we stappen ondernomen, en heb ik folders aangevraagd. De folders zijn binnen. Daar hebben we echt wat aan, want ik ben niet thuis in dat circuit. Binnenkort een gesprek met een bepaalde instelling die samen met ons naar een oplossing zoekt.

 

Anas wat hebben jullie dan gedaan dat je er niet mee rond komt? Dat staat hier boven dus! Nee we zijn geen mensen van alles willen hebben-hebben-hebben. Nee ik heb geen tassen of schoenentic. Nee we vergokken ons geld niet. Nee we gaan nooit met vakantie of een dagje uit, omdat Hans 4x per dag thuiszorg krijgt en ik nu ook. Al 2 jaar hebben we de kilometers van Valys niet gebruikt. Die bezuinigen nu op de kilometers die je krijgt. Ja we roken, en ja we drinken een pilsje? Mogen we alsjeblieft nog iets hebben? Ik ben blij dat ik deze pc. van frutselsenprutsel mocht hebben, want anders was ik met de scoot in de IJssel gereden.Dan zou ik helemaal niks meer hebben als ik geen pc had.

 

Vraag de regering eens waarom ze zo laf zijn om op ouderen, chronisch zieken, zaken die met zorg hebben te maken, en speciaal onderwijs die kinderen nodig hebben te bezuinigen? Stelletje klootviolen!Zijn wij een democratisch land? Hahaha....een lachertje! Ik zie nergens democratie. Hun maken de dienst uit!

Jullie zullen wel begrijpen dat ik nu even niet het hoofd naar loggen heb staan.

 

 

Anas wenst jullie een goeie week met veel zon toe!

 

Groetjes Anas

....is dit een heugelijke dag

 

Hoi allemaal,

 

Stttttttt....griezelig....er ging iets goed hier....afkloppen! Eigenlijk niet iets maar meer ging goed.

 

Hans is voor het eerst sinds vorig jaar oktober naar buiten geweest met de scoot! Hij moest voor het eerst weer naar het Zonnehuis voor revalidatie. Dat is geen leuk verhaal. Kort gezegd is het een instelling die niet van mondige patienten houdt, en zeer zeker geen weerwoord duldt, en waar de arts nog een God in persona is; dus....luisteren en doen wat ome doc. of de verpleging, of leiding zegt. Daarnaast is het "hun beleid" en we doen het al 30 jaar zo. Nou dan moet je de 2 W'tjes hebben die door de wolgeverfd zijn met artsen en wat dies meer zij of zoietsWij houden de mond niet meer dicht! Dat hebben we wel afgeleerd!

 

Maar goed....dat was minder. Nu het leuke nieuws Nog maals....Hans is voor het eerst weer buiten geweest. Hihihi....raar genoeg moest ik denken aan de reklame van de Campina koeien die voor het eerst weer na de winter de wei in mochten Ik dacht nog grijnzend: ga je niet als die koeien galopperen op de scoot? Hij heeft genoten van zijn tochtje naar het Zonnehuis, en ik hoefde voor het eerst geen boodschappen te doen, want dat wou hij graag doen. Kan ik me voorstellen na maanden en wel een frisse maar grotendeels zonnige dag hier. De transfer naar de scoot en terug naar de rolstoel lukt hem weer prima. Ik ben dolblij voor hem dat ie weer naar buiten kan!

 

En dan ikke zei de gek We wonen hier 5 jaar, en ik heb voor het eerst de lange gang naar de voordeur gelopen! 2x heen en terug! Met de rollator van Hans. Idee van Ben om dat eens te proberen. Ik kan niet meer lopen, zei ik somber. Probeer het nou eens; ik blijf bij je, zei Ben. En....ik zou bijna zeggen: er is een wonder gebeurt! Ik kan het! Ik werd fanatiek en pa Ben zei: nee....ik zet hem beneden in de berging, want ik ken je langer dan vandaag. Hans wou dat niet hebben, maar Ben heeft wel gelijk.Als ik fanatiek wordt, dan ga ik het inderdaad alleen proberen en het ook vaak oefenen. Tja....ik zal het toch langzaam moeten opbouwen. En nu is het nog te link om alleen te proberen.

 

Bovendien ben ik geschrokken van mijn conditie. Die is echt nulkommaniks. Ik was bekaf en had spierpijn in de bovenarmen. Ben zei: beloof me dat je het niet alleen gaat proberen! Nee doe ik echt niet zei ik tegen Ben. Ik ben trouwens ook nog lang niet zeker van mijn geloop. Nou heb ik het geregeld dat ik alleen oefen als Ben er is, of iemand van de thuiszorg als die voor Hans komt. Dat heb ik met ze afgesproken. Dat te kunnen is nu mijn eerste doel! Ik zei tegen Ben: ik zie me nog niet naar de lift en naar beneden lopen. Nee dat duurt nog wel 6 maanden zei Ben. Ik zei: wat zei jij???? Binnen 2 maanden loop ik dat op de sloffen, want ik ga hard aan het oefenen. Reken er op dat als deze stier wat in de kop heeft, het zeker niet in de kont heeft zitten

Ik ga er voor! En mocht het toch niet lukken, dan heb ik het in elk geval geprobeerd!

 

 

Groetjes Anas

Hoi allemaal,

 

Sinds dat gedoe met dat phising, ben ik nog alerter geworden. Tegenwoordig werken die alarmbellen op volle toeren! Ik kreeg een email van Ziggo ( niet dus ). De tekst en het feit waar het om ging, deden de alarmbellen afgaan. Net als toen van de bank ging het zgn over nieuwe software en moest je je gegevens doormailen binnen een week anders werd je webmail geblokkeerd. Ik belde vandaag Ziggo en zei: ik heb dik m'n twijfels of een bepaalde email van jullie afkomt. Ik las de tekst voor en ze zeiden: goed dat u belt, want dit is een nepmail! Lang leve de alarmbellen!

 

 

Groetjes Anas

Hoi allemaal,

 

Snap jij het nog als je het volgende leest? Ben ik dement of dom aan het worden? Waar zit daar de logica van? Affijn    Anas was weer eens pissed of, en volgens mij terecht! Nou heb ik een ijzersterke intuitie! Zeker voor 99%, en als die alarmbellen af gaan, weet ik zeker dat het klopt! Let op....Hans heeft de laatste tijd steeds meer last van stomppijn. Dat is wat anders dan fantoompijn en het duurt langer en is pijnlijker. Bij stomppijn schiet de pijn niet door naar het lichaamsdeel dat er niet meer is, maar kaatst terug in de stomp. Snap je? Bij fantoompijn schiet het door en is de pijn niet zo erg en snel over. Hans zegt dan: het voelt of je onder een hoog voltage stroom staat.

 

Hij had al de hoogste dosering van een medicijn daar voor en ook dat hielp niet meer. Tevens heeft ie nog een medicatie waar opium in zit. Een pijnstiller. Ook die werkte daar niet meer voor. Ik zei eens tegen hem: jeminee je wordt nog een junk als je niet oppast! Ik vond het zo erg voor hem. Hij was destijds blij dat die rotte poot er af was, omdat hij na 4 jaar eindelijk pijnvrij was, en nu heeft weer  pijn, maar nu aan de stomp! Ik voelde me machteloos. Het werd hoe langer hoe erger en ik zei: ik ga op het internet zoeken of er niets anders is! Hans zei kriegel: er IS niks anders volgens de vorige en huidige huisarts. BOEIE! Het interesseert me geen ruk wat de dokter zegt! Ze maken me verdorie niet wijs dat er niks anders voor is!

 

En dus ging de Anas surfen op stomppijn. Binnen een paar minuten had ik wat gevonden! De Maartenskliniek in Nijmegen. Daar kan hij ook intern. er zijn 80 specialisten op allerlei gebied van pijn. Het is een site met heel veel informatie. Er staat zelfs bij welke zorgverzekeraars het vergoeden. De onze ook gelukkig. Ik schreef het adres en doorkiestelefoonnummer voor Hans op en zei: ga anders zelf even op de pjoeter kijken, want hij staat onder favorieten. Je moet wel eerst een verwijsbrief van de huisarts hebben. Kijk zelf maar eens op Maartenskliniek, mocht je interesse hebben of je kent iemand die daar heen zou kunnen en zgn. al uitgedokterd is. Ja....zogenaamd! Niet meteen denken: er is voor mij niks meer. Hans belde de huisarts....

 

....Hij vertelde van de Maartenskliniek. En dan komt het! Zegt de huisarts dat ze het eerst wil proberen met andere medicatie en dat een week lang, om te kijken of het aanslaat. HUH??? Andere medicatie??? Er was toch niks anders voor? En ze zou ook een verwijsbrief schrijven alvast voor de Maartenskliniek. Oh???? Jullie kennen die wel???? Ik snapte er niks meer van! Wij als leken moeten er via het internet achter komen dat daar een kliniek voor is. Dan ineens bestaat er nog wel andere medicatie voor stomppijn. Ik ben zelfs wezen surfen op de naam van het nieuwe medicijn en het bestanddeel wat er in zit. Het helpt voor vele zenuwpijnen, maar bijv. ook voor psychiatrische aandoeningen zoals bijv. angstaanvallen. Niet iedereen heeft er baat bij, vandaar dat hij het eerst een tijdje moet proberen, om te zien of hij er wel baat bij heeft. De pijn is nu stukken minder. Nog niet over, maar dragelijk. Nou dat is al heel wat, want hij heeft het nog maar een paar dagen.

 

Waar is hier de logica?Waarom reageert een arts niet alert als de patient aangeeft dat de hoogste dosering van een middel dat hij slikt niet meer werkt? Waarom geen oplossingen aanbieden? Waarom zelfs niet zeggen dat als geen enkele medicatie meer werkt, hij doorverwezen kan worden naar de Maartenskliniek? Waarom!!!!  Ik snap het niet meer hoor, maar ik blijf surfen op het internet als ze zelf niet met oplossingen aankomen. De meeste artsen hebben het liever niet dat je dat doet. BOEIE! Het is jouw lijf en als jij er achter komt dat er wel andere mogelijkheden zijn, waarom zou je dan de rest van je leven met pijn rond lopen? Vlieg op zeg! Ik kan hier echt vreselijk pissig van worden! Gelukkig is mijn neuroloog anders. Hij vind het juist goed dat je mondig bent en op het internet dingen op zoekt. Als patient vind hij dat je mee mag denken. Tja.....helaas zijn er nog artsen die denken dat ze God in persona zijn, en dat je maar te doen hebt wat hij zegt. Donder op zeg! Wij zijn wat dat betreft al jaren ervaringsdeskundigen met artsen en specialisten en houden de mond niet dicht om braaf te doen wat ome doc. zegt! Amen Brother!

 

Anas wenst jullie een fijn weekend, met zon als ut ff kan Vandaag was het lekker buiten. Ik had zelfs de handschoenen niet nodig op de scoot. En een goeie week ook!

 

 

Groetjes Anas

Hoi allemaal,

 

BEWARE....dit wordt een lang verhaal!

 

Het gebeurde afgelopen vrijdag aan het einde van de middag. Ik was bij de C1000 boodschappen wezen doen en omdat ik ook nog naar de AH wou om de rest van de Paasaanbiedingen op te halen, besloot ik eerst naar huis te gaan met deze boodschappen, want ik had ook een kratje bier op de scoot. Het was me te lastig om bij Appie eerst de boodschappen en kratten bij de infobalie achter te laten, om vervolgens bij Appie boodschappen te doen.

 

Thuisgekomen liet ik de scoot pal voor de deur staan, en de handtas in de scootmand.De deur liet ik open. Ik wou even die boodschappen opruimen, om daarna gelijk weer weg te gaan. Ik pakte ook de pas van de ondergrondse vuilniscontainer en een zak vuilnis mee. Dat wou ik allemaal maar gedaan hebben, want het leek me die zaterdag voor de Pasen gigadruk te worden in de winkels. Dat was het die vrijdagavond al. Ik gooide de vuilnis weg en ging naar Appie.

 

Ik besloot eerst shag te halen. Dat is bij de infobalie, dus voordat je de winkel in gaat. Ik keek in de tas. Geen portomonnee. Kriegel reed ik naar huis, met de gedachte dat ik die knip uit de tas had gehaald of zo. Overal waar ik was geweest voordat ik weg ging gekeken, maar geen portomonnee. De knip bleef verdwenen. Ik belde de C1000 of ze een knip hadden gevonden. Nee dus. Ik ging weer weg en reed de route nog een keer, omdat het maar net was gebeurd, en ik die knip verloren had, dacht ik. Geen knip....

 

Hans was laaiend! Ik zei: ja denk je dat ik het niet erg vind? Ik doe dat verdorie niet om je te pesten hoor! Tuurlijk zal ik dat wel weer weken en maanden moeten horen, zei ik woest. Ondertussen was mijn naamgenootje I. van de thuiszorg gekomen en hoorde het hele verhaal. Meedenkend liep ze met mij wat scenario's door. Ik zei: ik had bij de C1000 betaald; toen had ik 'm nog. Verloren kan haast niet, want de handtas zat in de boodschappentas en die 2 weer in de scootmand. Heb je de knip los in de boodschappentas gelegd soms, vroeg Hans. Ik weet zeker van niet, zei ik. Het kan ook zijn dat ie uit m'n tas is gejat toen ik even in huis was, want de handtas had ik in de scootmand gelaten, omdat ik weer weg moest, en de boodschappentas mee naar binnen genomen. Maar ook dat kan ik me niet voorstellen, omdat ik me niet kan voorstellen dat een bewoner hier in dit gebouw dat zou doen, en al helemaal niet zij die op deze galerij wonen! Hans en ik bleven pissig over dat geval, en het raadsel was niet opgelost.

 

Het werd zaterdag en ik zei tegen Hans: nou mooie kl*tePaasdagen worden dit Boos waren we niet meer, en verwijten waren er ook niet meer. Wel zei ik: ons blijft ook werkelijk niks bespaard! Dit verbaasd me weer eens niks. Zal ook eens een keer wat goed gaan hier Mijn naamgenootje had weer dienst. Ze had in overleg met de andere dames 50 euro uit hun potje gehaald en gaf die ons. Kan je toch nog wat boodschappen doen voor de Pasen zei ze. Ook had ze een amandelbanketletterstaaf van de HEMA meegenomen als troost. Ik had de tranen  in de ogen staan van ontroering, en bedankte haar er wel ontelbare keren voor. Ook de anderen die hier tijdens de Paasdagen kwamen heb ik bedankt, want dit was echt erg lief van hun! Ik vertelde wel dat door de blokkering van de pas en het wachten op de nieuwe pas, ze wel moesten wachten tot eind komende week voordat ik het terug kon betalen, want ik kan nu ook even niet naar de geldautomaat.

 

Vrijdagavond had ik meteen de Rabobank gebeld om de pinpas te blokkeren. Ik zou eind komende week een nieuwe pas krijgen. Ik wou internetbankieren met de pas van Hans, maar ook dat ging niet. Toegang geweigerd! kreeg ik. Ook de politie had ik gebeld dat ik de portomonnee met alle passen en geld verloren was. Althans....dat dacht ik, want ik wist het echt niet meer hoe of wat. Dan gaat hier de bel. Een man stond voor onze deur met mijn portomonnee! Ja je hebt nog eerlijke mensen! De knip was aan flarden gescheurd, en het geld was er uit, maar alle pasjes zaten er nog in en ook de idkaart! De man zei: er zal wel geld in gezeten hebben, maar dat is weg. Ik heb uw pasjes nagekeken; niet uit nieuwsgierigheid maar of ik een adres kon vinden. Ik had 1 pasje  van TSN ( werkt Ben voor ) waar het adres op stond en ik dacht dat het voor u wel belangrijk was om de pasjes weer terug te krijgen. Wij bedankten hem hartelijk en ik zei dat ik erg blij was om in elk geval alle pasjes weer terug te hebben.Een wonder dat de pasjes er nog inzaten als je had gezien hoe die knip aan flarden was gescheurd. Ze hadden die pasjes of knip ook in het water kunnen gooien. De man had ze gevonden op een grasveld bij een school waar ik langs was gereden.

 

En dus ging ik op zaterdag nog boodschappen doen. Het was inderdaad knetterdruk bij Appie, maar ik was al blij dat ik voor de Pasen nog boodschappen kon halen. En iedereen had natuurlijk van het verhaal van de knip gehoord van de thuiszorg. Zo sprak ik M. en die zei: ik ben eens een keer gerold. Volgens mij is jou dat ook overkomen. Lijkt me sterk zei ik, want ik heb de tas voor in de mand van de scoot. Misschien was je de boodschappen aan het inpakken en stond je handtas nog open en is het toen gebeurd. Dat klonk logisch, want ik kon niet echt met zekerheid zeggen door de drukte en gestress of ik die wel had dicht gedaan. Later zei I. ( nee niet mijn naamgenootje maar een andere I. ): je zegt dat de knip helemaal aan flarden was? Ja, zei ik. Nou dat waren dan geen vandalen of jongeren maar profrollers. Hoezo, vroeg ik? Ze scheuren het aan flarden om te kijken of je ergens je pincode hebt verstopt in de knip. Onee dat zat er niet in hoor, die ligt thuis op een plek die niemand raadt! I. zei: oude mensen willen dat nog wel eens doen die pincode in de knip bewaren, omdat ze het niet kunnen onthouden. Ook dat klonk logisch. Het vermoeden is dus dat ik ben gerold door profs blijkbaar. M. zei ook nog: ik heb eens in een progamma gezien hoe ze dat doen. Dat gaat supersnel. Als een googeltruuk. Dat merk je niet eens!

 

En ach....als er wat stuk gaat, krijg je weer eens wat nieuws Zo had Hans nog een kadobon voor zijn verjaardag en daar mocht ik een nieuwe knip voor kopen. Toch lief hoor Het was een bon van 20 euro en ik vroeg bij de HEMA of ze geld terug gaven op een kadobon. Nee dus. Sommige winkels die aangesloten zijn bij een VVVbon doen dat wel. Dus kocht de Anas een mooie leren damesknip van 18,50 en een zak paaseitjes, en moest nog 50 eurocent bij betalen. Een goeie investering dus

 

Een goeie week nog allemaal, en hopelijk waren jullie Paasdagen ook goed.

 

 

Groetjes Anas

 

 

Hoi allemaal,

 

Oja ik weet van mezelf dat ik ontactisch kan zijn. Soms zelfs bewust uit een soort van verdediging op voorhand, terwijl dat later niet nodig blijkt. Of simpel gezegd....ik maak me weer eens druk om niks Ik ben geen mens van geweld. Dus bijv. schoppen of slaan. Mijn wapen is wel verbaal. Kan het zijn als het moet. Ik kan soms messcherp met woorden zijn, en iemand totaal de mond snoeren indien het nodig is.

 

De zorg die Hans en ik krijgen is nog kleinschalig. Ook deze instelling groeit, dus komen er nieuwe mensen bij, of mensen met een 0 urencontract ( vraag me niet wat dat is, want ik weet het niet ) die kunnen invallen als het erg druk is of in geval van ziekte en vakanties. Wij hebben met 6 dames te maken en in korte tijd zijn er 3 bijgekomen in dat team. Fijn....boeie....

 

Zowel Hans als ik hebben een pb 'r. Een persoonlijk begeleider waar je vragen aan kunt stellen, of zaken mee kunt overleggen. Zo zat me iets verdraaid dwars! En ik verdom het, zei ik tegen Hans. Het heeft me giga veel moeite gekost om de drempel over te gaan van wassen en aankleden. Iedereen van het team heb ik nu gehad, en ik heb er geen moeite meer mee. Maar er zijn nu al 3 nieuwe bij en ik verdom het om me te laten wassen, douchen of aankleden! Ik ben geen hoer die voor iedereen uit de kleren gaat! Ik verdom dat echt!!! Hans had er wel begrip voor, maar zei wel: ja meid....je komt er niet onder uit. Onee????Moet JIJ eens opletten!, zei ik. Ik ben nog niet dermate gehandicapt dat ik mezelf echt niet meer kan wassen en aankleden! Ik laat dat doen omdat het me teveel energie kost, maar ik zou het nog wel kunnen. Overleg dat eens met G. jouw persoonlijke begeleider, zei Hans.

 

Ja....inderdaad dacht ik. Ze moet dat wel weten. Ik zei het net zo als tegen Hans, maar zei er wel bij dat ik niks tegen die nieuwe dames had, maar dat ik een streep trok onder het vaste team dat ik kende, en de rest me niet in m'n nakie hoefde te zien en te wassen en aan te kleden. Ze had er alle begrip voor, en dat vond ik tof. Wel moest ze dat qua planning dan aanpassen als die betreffende dames dienst hadden. Dat vond ik niet meer dan logisch. Ze vond het goed dat ik haar dat had verteld, want ze wist wat me dat toen voor een moeite had gekost. En zo is er weer een probleem de wereld uit

 

 

Groetjes Anas, die sterrenbeeld stier is en erg koppig kan zijn